fot. brandmaier

- Wirus może przenosić się na przypadkowe komputery. Ale to, że 80 proc. z nich zostało zainfekowanych w Iranie wskazuje, że to właśnie ten kraj mógł być głównym celem - mówi Mikko Hyppönen, analityk z firmy zajmującej się produkcją oprogramowania antywirusowego.

Stuxnet rozprzestrzeniał się za pośrednictwem pamięci flash podłączanych przez USB. Po zainfekowaniu program wykorzystywał luki w oprogramowaniu, by stworzyć drogę dostępu do systemu dla osób niepowołanych. Instrukcje dla wirusa przesyłane były z serwera w Malezji. Trwało to kilka miesięcy - do wykrycia robaka w lipcu przez białoruską firmę komputerową.

Prawdopodobnym celem ataku był reaktor w Buszerze, który ma zostać uruchomiony w październiku. Firma Simens, która zaprojektowała system obsługujący elektrownię, przyznaje, że może on być podatny na działanie Stuxnet. Według menadżera projektu elektrowni Mahmouda Jafari, "wirus nie uszkodził programów sterujących i nie wpłynie na termin jej uruchomienia".

Do stworzenia robaka potrzebne były duże nakłady finansowe oraz zaawansowane zaplecze techniczne. - Robak wykorzystuje luki w systemie znane jako „zero day”. Wykrycie jednej to wielki sukces, a każdy, komu się to uda, może zarobić na niej grube pieniądze, sprzedając ją hakerom. Ten robak wykorzystuje aż cztery. Czegoś takiego jeszcze nie było - mówi Hyppönen.

Jak dodają eksperci, Stuxnet jest pierwszym tego rodzaju atakiem skierowanym przeciwko komputerowym systemom kontrolnym powszechnie stosowanym w przemyśle.